
Urząd Dozoru Technicznego prowadzi certyfikację dla instalatorów OZE. Certyfikat UDT można zdobyć w pięciu specjalnościach – najpopularniejsza jest specjalność „systemy fotowoltaiczne”. Certyfikat instalatora OZE daje przewagę konkurencyjną, a także bywa wymagany w przetargach. Niektórzy pracodawcy wymagają od swoich pracowników takiego certyfikatu, opłacając koszty związane z jego uzyskaniem.
Certyfikat instalatora OZE stanowi nieobowiązkowy certyfikat kompetencji, będący potwierdzeniem wiedzy i doświadczenia instalatora. Za nadawanie certyfikatu odpowiada Urząd Dozoru Technicznego – stąd spotykane czasem określenie „certyfikat UDT”. UDT jest odpowiedzialny za przyznawanie certyfikatów bez egzaminów, a także za same egzaminy oraz za akredytację organizatorów szkoleń.
Certyfikat instalatora OZE potwierdza kompetencje wykonywania mikroinstalacji, małych instalacji i instalacji OZE o łącznej mocy cieplnej do 600 kW. Mowa tu o instalacji przyłączonej do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym niższym niż 110 kV lub do instalacji kogeneracyjnej.
Certyfikat można uzyskać w jednej z pięciu specjalności: kotłów i pieców na biomasę (BB), systemów fotowoltaicznych (PV), słonecznych systemów grzewczych (ST), pomp ciepła (HP), płytkich systemów geotermalnych (SG). Najpopularniejsze są certyfikaty w specjalności PV (ok. 70% wszystkich certyfikatów). Poza tym certyfikaty w specjalności pompy ciepła stanowią ok. 15-16% certyfikatów, kolektory słoneczne ok. 6-7%, kotły na biomasę ok. 4-5%, a płytka geotermia ok. 3%. Wypełniając wniosek o przystąpienie do egzaminu, trzeba wskazać wybraną specjalność. Można oczywiście przejść osobną procedurę certyfikacyjną dla wszystkich specjalności.
Certyfikat może uzyskać osoba niekarana w zakresie wiarygodności dokumentów i obrotu gospodarczego, mająca pełną zdolność do czynności prawnych i pełne prawa publiczne. Konieczny jest także dokument potwierdzający wykształcenie lub doświadczenie:
Kolejnym warunkiem jest ukończenie szkolenia podstawowego, a także oraz zdanie egzaminu przed komisją UDT. Egzamin trzeba zdać nie później niż 12 miesięcy po ukończeniu szkolenia podstawowego.
Certyfikat można zdobyć bez szkolenia podstawowego i egzaminu, mając:
Na koszt uzyskania certyfikatu składają się:
Certyfikat jest ważny przez pięć lat. Po tym czasie można go odnowić, przy czym warunkiem jest ukończenie szkolenia przypominającego oraz odpowiednie doświadczenie. W ciągu tych pięciu lat trzeba zainstalować, zmodernizować lub utrzymywać w należytym stanie technicznym co najmniej pięć mikroinstalacji, małych instalacji lub instalacji.