
Wciąż można spotkać zdania, że dana pompa ciepła podlega lub nie podlega ustawie F-gazowej. W praktyce ustawa F-gazowa wymusza, by określone pompy ciepła instalował, serwisował czy kontrolował certyfikowany instalator. Przez „certyfikat” należy rozumieć certyfikat personalny, zwany certyfikatem F-gazowym lub uprawnieniem F-gazowym.
Po pierwsze, pompy ciepła należą do urządzeń podlegających wymaganiom ustawy F-gazowej [1] oraz unijnego Rozporządzenia F-gazowego [2]. Wymienia je wprost art. 4 Rozporządzenia F-gazowego.
Po drugie, oba akty prawne dotyczą pomp ciepła zawierających fluorowane gazy cieplarniane. Należą tu czynniki syntetyczne fluorowane, w tym R410A czy alternatywny R32. Od tych wymogów prawnych są więc wolne pompy ciepła na propan (R290) i na dwutlenek węgla (R744).
Po trzecie, znaczenie am efekt cieplarniany powodowany przez dany czynnik chłodniczy i podatność pompy ciepła na emisję tego czynnika. Dlatego nie mówi się o napełnieniu pompy czynnikiem chłodniczym, a o tonach ekwiwalentu CO2:
Rozporządzenie F-gazowe (a tym samym polska ustawa) dotyczy następujących urządzeń:
Zgodnie z rozporządzeniem F-gazowym „hermetycznie zamknięte urządzenie” oznacza urządzenie, w którym wszystkie części zawierające fluorowany gaz cieplarniany są szczelnie zamknięte za pomocą spawania, lutowania twardego lub innej podobnej metody trwałego łączenia, która może obejmować także zabezpieczone zawory lub zabezpieczone wejścia serwisowe, które umożliwiają prawidłową naprawę lub unieszkodliwianie i których zbadany poziom wycieków jest mniejszy niż 3 gramy rocznie przy ciśnieniu wynoszącym co najmniej jedną czwartą maksymalnego dopuszczalnego ciśnienia.
W praktyce „urządzeniami hermetycznie zamkniętymi” są monoblokowe pompy ciepła. Zawartość fluorowanych gazów cieplarnianych, wyrażona w tonach ekwiwalentu CO2 podana jest na tabliczce znamionowej.
Może to oznaczać, że z dwóch pomp ciepła o takim samym (wyrażonym w jednostkach masy) napełnieniu czynnikiem chłodniczym jedna podlega ustawie F-gazowej i rozporządzeniu F-gazowemu, a druga nie. Inny przypadek – dla pompy ciepła, której czynnik ma wyższe GWP, wymagania mogą być bardziej surowe. Chodzi głównie o większą częstotliwość kontroli szczelności.