Klasyfikacja filtrów do wentylacji ogólnej dokonywana jest według normy. Od lipca 2018 r. obowiązuje klasyfikacja filtrów przeciwpyłowych do wentylacji ogólnej według normy PN-EN ISO 16890. Czy i jak można porównać „nową” i „starą” normę?
Od lipca 2018 roku obowiązuje norma PN-EN ISO 16890 Przeciwpyłowe filtry powietrza do wentylacji ogólnej – Część 1: Specyfikacje techniczne, wymagania i system klasyfikacji skuteczności określony na podstawie wielkości cząstek pyłu (ePM). Określa ona skuteczność filtra do wentylacji ogólnej w odniesieniu do pyłów o frakcjach PM 10, PM 2,5, PM 1. Każdy filtr może więc być opisany za pomocą trzech klas skuteczności: ePM10XX%, ePM2,5YY%, ePM1ZZ%. Ten system klasyfikacji pozwala lepiej dobrać filtr do centrali wentylacyjnej lub rekuperacyjnej w określonych warunkach.
Istnieje ponad 30 klas filtrów, które przedstawia tabela 1.
W oparciu o nową klasyfikację powstały zalecenia Eurovent dotyczące doboru klas filtrów, uwzględniające zarówno jakość powietrza atmosferycznego w konkretnej lokalizacji, jak i wymagania wobec jakości powietrza doprowadzanego do pomieszczeń.
Wcześniej stosowano klasyfikację według normy PN-EN 779:2012 E Przeciwpyłowe filtry powietrza do wentylacji ogólnej. Określanie parametrów filtracyjnych. Wielu producentów, instalatorów i klientów nadal z niej chętnie korzysta. Pojawia się więc potrzeba, by zestawić filtry według nowej i starej klasyfikacji.
Nie istnieje “przelicznik” ani proste przejście między “starą” a “nową” klasyfikacją.
Można co najwyżej zestawić dwie klasy konkretnych produktów. Zestawienie takie dla 91 filtrów dostępnych na rynku europejskim wykonała organizacja Eurovent.
