
Równoważenie hydrauliczne instalacji centralnego ogrzewania zapewnia równomierne nagrzewanie wszystkich grzejników, a także stanowi warunek wstępny optymalnego ustawienia krzywej grzewczej. Podstawowym i koniecznym wymogiem jest montaż zaworu regulacyjnego na każdym grzejniku. Działanie optymalne stanowi równoważenie hydrauliczne grupowe, obejmujące całe piony i obiegi.
Utrzymywane jest stałe ciśnienie różnicowe na każdym z pionów, niezależnie od częściowego obciążenia systemu i od zmian ciśnienia w nim. Projektowanie i dobór wymaga wykonania tradycyjnych obliczeń. Ważny jest tutaj autorytet zaworu regulacyjnego, a także stabilność ciśnienia na wejściu do każdego z odbiorników. Rozwiązanie wymaga też zastosowania pompy o dużej wysokości podnoszenia, której pracę można jednak łatwo zoptymalizować.
Stałe ciśnienie różnicowe 0,1 bar utrzymywane jest na każdym z zaworów grzejnikowych dzięki wbudowanemu w zawór regulatorowi ciśnienia. Do doboru wystarczy prosta metoda obliczeniowa na podstawie mocy grzejnika – proste obliczenia nastaw wstępnych zgodnie z wymaganym przepływem przez grzejnik.
Przepływ dla poszczególnego obiegu grzewczego ustawia się bezpośrednio na zaworze. Technologia ta umożliwia łatwe równoważenie hydrauliczne istniejących instalacji, nawet w warunkach trudnych do obliczeń. Bez regulatora różnicy ciśnień można wyregulować instalacje o łącznej długości orurowania do 100 m. Dobór zaworów opiera się na przepływach nominalnych, można go przeprowadzić na podstawie nomogramu, a także z wykorzystaniem programu obliczeniowego.
Inwestycje prowadzące do oszczędności w obszarze instalacji grzewczych obejmują także: