Upały pokazują liczne problemy, także te związane z instalacjami sanitarnymi. Wśród tych mniej oczywistych jest zbyt wysoka temperatura zimnej wody w instalacji wodociągowej. Z różnych względów woda zimna, doprowadzana do punktu odbioru, okazuje się taka tylko z nazwy. Często ma za wysoką temperaturę. Użytkownicy odczuwają to jako uciążliwość, ale poważnym problemem mogą być sprawy higieniczne.
Zakłada się czy nawet powszechnie przyjmuje, że temperatura zimnej wody wodociągowej wynosi 10oC. Taką wartość przyjmuje się do obliczeń zużycia energii na przygotowanie c.w.u. zgodnie z rozporządzeniem dotyczącym wyznaczania charakterystyki energetycznej budynku [1]. Nie istnieje jednak żaden zapis, który regulowałby temperaturę zimnej wody. Tym bardziej brakuje przepisów, które wskazywałyby, jak zabezpieczyć rury pod kątem zapewnienia odpowiedniej temperatury.
Tymczasem zbyt wysoka temperatura zimnej wody wodociągowej może sprzyjać rozwojowi bakterii Legionella pneumophila. Bakteria ta rozwija się w zastoiskach wody o temperaturze 20-60oC (najlepsze warunki ma w temperaturze 35-50oC). Dlatego może się okazać problemem pojawiającym się nie tylko w instalacji c.w.u.
W przepisach nie ma np. nakazu izolowania przewodów wody zimnej. Brak ten może spowodować problem z nagrzewaniem wody zimnej od wody ciepłej. Przewody ciepłej i zimnej wody w budynkach biegną zwykle w jednym szachcie, tuż obok siebie. Nocą jest to szczególny problem. Następuje stagnacja wody, co sprzyja podnoszeniu jej temperatury, ale także stwarza bakteriom Legionella pneumophila dobre warunki do rozwoju. Dodatkowe zyski ciepła pochodzą z kumulacji w materiałach konstrukcyjnych, z których wykonane są przegrody budynku. Należy uwzględnić także, że woda wodociągowa nie ma stałej temperatury na wyjściu z zakładu uzdatniania. Przykładowy zakres zmian temperatury w samej sieci wynosi: 3-18oC (wodociąg białostocki), 2-20oC (wodociąg krakowski), 0-26oC (wodociąg warszawski) [2, 3]. Zmiany te jednoznacznie wiążą się z temperaturą powietrza zewnętrznego [3].
ClearFlow says:
Artykuł porusza bardzo istotny problem, który w najbliższych latach będzie nabierał coraz większego znaczenia. Wzrost temperatury zimnej wody w instalacjach budynkowych, wynikający z wyższych temperatur otoczenia, niewłaściwej izolacji przewodów czy długotrwałej stagnacji wody, może stwarzać warunki sprzyjające rozwojowi mikroorganizmów, w tym bakterii Legionella pneumophila.
W praktyce warto zwrócić uwagę, że ryzyko nie wynika wyłącznie z temperatury wody. Istotną rolę odgrywa również stan wewnętrznych powierzchni instalacji. W przewodach, zbiornikach i armaturze z czasem mogą powstawać osady oraz biofilm, który stanowi naturalne środowisko dla rozwoju i ochrony mikroorganizmów. Dlatego skuteczna profilaktyka powinna obejmować nie tylko kontrolę temperatury i ograniczanie stagnacji, ale również działania wspierające utrzymanie czystości hydraulicznej całego systemu.
W ClearFlow od lat zwracamy uwagę, że nowoczesna ochrona instalacji wodnych wymaga podejścia kompleksowego. Odpowiednie projektowanie instalacji, właściwa izolacja przewodów, regularna wymiana wody w punktach czerpalnych oraz ograniczanie tworzenia się biofilmu i osadów powinny stanowić jeden spójny system działań. Technologia ClearFlow została opracowana właśnie z myślą o wspieraniu utrzymania instalacji w jak najlepszym stanie eksploatacyjnym poprzez oddziaływanie na procesy zachodzące w przepływającej wodzie, bez stosowania soli i środków chemicznych.
W obliczu rosnących temperatur oraz coraz większych wymagań dotyczących bezpieczeństwa sanitarnego budynków, temat jakości i higieny instalacji wodnych powinien być traktowany równie poważnie jak efektywność energetyczna czy trwałość urządzeń.